Andere manieren om te installeren¶
Installeren beschrijft de gebruikelijke weg voor elk platform, en die past bij de meeste mensen. Deze pagina gaat over al het andere: zelf een kanaal kiezen, met de hand installeren en weten waar alles terechtkomt.
De opties van het installatiescript¶
install.sh accepteert opties. Via een pipe heeft het sh -s -- ervoor nodig:
curl -fsSL https://cdn.abilian.com/libera/install.sh | sh -s -- --prefix ~/apps
curl -fsSL https://cdn.abilian.com/libera/install.sh | bash -s -- --help
--prefix DIR |
ergens anders installeren (standaard: ~/.local) |
--channel pip |
op Linux het Python-pakket installeren, ook als Flatpak aanwezig is |
--no-payload |
de opdracht nu installeren, de componenten later downloaden |
--origin URL |
van een andere server downloaden dan de openbare |
Het schrijft naar ~/.local/bin en ~/.local/share, en nergens anders. Open de URL in een browser om het script te lezen voordat je het uitvoert.
pipx of uv¶
Libera Suite staat op PyPI als libera en heeft Python 3.12 of nieuwer nodig. Op macOS en Windows:
Om het uit te proberen zonder het te installeren, voert uvx libera het uit vanuit een cache; de eerste keer biedt het aan de componenten te downloaden.
Op Linux tekent GTK het venster. De Python-bindings daarvan komen van je distributie en zijn gebouwd voor haar eigen Python. Een geïsoleerde omgeving ziet ze niet, dus pipx heeft twee opties nodig:
Zonder die opties installeert Libera Suite zonder fouten en opent het daarna geen venster. uv tool heeft geen equivalent van --system-site-packages, dus gebruik op Linux pipx. De eerste keer dat je libera uitvoert, noemt het de GTK-pakketten die je distributie mist; het kent apt, dnf, pacman en zypper.
De Flatpak, met de hand¶
Dit doet het installatiescript wanneer Flatpak aanwezig is:
arch=amd64 # of arm64, afhankelijk van je computer
ver=$(curl -fsSL https://cdn.abilian.com/libera/bundles/latest)
# op arm64: ver=0.4.1, de laatste versie die ervoor gebouwd is
curl -fLO "https://cdn.abilian.com/libera/bundles/libera-$ver-$arch.flatpak"
flatpak install --user "./libera-$ver-$arch.flatpak"
flatpak run eu.liberasuite.Libera
bundles/latest bevat het huidige versienummer, zodat deze regels van de ene release naar de volgende blijven kloppen. De bundel, ongeveer 70 MB, bevat de componenten. Hij draait op de GNOME-runtime, die flatpak de eerste keer van Flathub downloadt; op een computer zonder de Flathub-remote moet je die eerst toevoegen:
De componenten¶
Het Windows-installatieprogramma en de Flatpak bevatten de componenten. Elk ander kanaal downloadt ze één keer, na de applicatie. libera biedt dat aan de eerste keer dat het draait; deze opdracht doet het expliciet:
Ze downloadt ongeveer 90 MB van cdn.abilian.com en controleert elk bestand aan de hand van vingerafdrukken die met de applicatie zijn meegeleverd, en stopt bij het eerste bestand dat niet klopt. Daarna bouwt ze een lettertype-index voor je computer, wat even duurt.
Om componenten te installeren die je zelf hebt gebouwd of van iemand hebt gekregen, geef je de map ervan op:
Build the components, in het Engels, legt uit hoe je ze bouwt. libera --payload-remove verwijdert ze weer; ze nemen ongeveer 350 MB schijfruimte in.
Waar alles staat¶
| Linux | $XDG_DATA_HOME/libera/, of ~/.local/share/libera/ |
| Linux, Flatpak | ~/.var/app/eu.liberasuite.Libera/ |
| macOS | ~/Library/Application Support/Libera Suite/ |
| Windows | %LOCALAPPDATA%\Libera Suite\ |
De componenten staan daar onder payload/<version>/. Een update zet een nieuwe versie naast de oude, en Libera Suite verwijdert een oude versie zodra niets haar vier weken lang heeft gebruikt: een Libera Suite die op een andere manier onder hetzelfde account is geïnstalleerd, kan er nog op draaien. libera --payload-status geeft ze weer, met wanneer elke versie voor het laatst is gebruikt. Wil je componenten van elders gebruiken, bijvoorbeeld een lokale build, zet dan LIBERA_PAYLOAD op hun map; dat gaat voor alles hierboven.
Een item in het toepassingenmenu op Linux¶
Het installatiescript en de Flatpak zetten Libera Suite allebei in je toepassingenmenu. Na elke andere installatie doet deze opdracht hetzelfde, alleen voor jouw account: een pictogram, Openen met en documenten die met een dubbelklik openen.
Een programma om op te dubbelklikken op macOS¶
Een kant-en-klaar programma is er nog niet. Vanuit een kopie van de broncode kun je er zelf een bouwen:
Het opent documenten met een dubbelklik en toont het Libera-pictogram in het Dock. Het gebruikt de Python waarmee het is gebouwd, dus het hoort bij die kopie van de code: laat het daar staan, en bouw het opnieuw als de kopie verhuist. Het is niet ondertekend, dus bij de eerste start meldt macOS "kan niet worden geopend omdat de ontwikkelaar niet kan worden geverifieerd". Op macOS 15 en later kom je erlangs via Systeeminstellingen ▸ Privacy en beveiliging ▸ Open toch.